Budget tuintje.

Twee jaar geleden ben ik hier in ‘s-Gravenzande komen wonen. Van een flat naar een eengezinswoning. Ik voel me echt de koning te rijk. Wat is het toch heerlijk om ‘s morgens de achterdeur open te gooien. Dat is echt genieten, een tuintje. Ik heb nu al meer buiten gezeten dan in al die jaren op de flat. Wat echter wel een nadeel is dat je, als je een beperkt budget hebt, niet veel kan doen met je tuin. De achtertuin had al aardig wat planten, dus daar hoefde ik niet veel aan te doen. De voortuin daarentegen was een wildernis van tulpenbollen, onkruid en twee boompjes die heel onhandig in de weg stonden. Vorig jaar zijn de boompjes er alvast uit gehaald en was het een kale bedoening. Dit jaar vond ik het wel tijd dat er iets moest gebeuren aan de voortuin. Ik had het toch niet helemaal naar mijn zin zo.

 

Planten kopen.

Ik ging dus met mijn moeder op pad en kwam thuis met een paar plantjes. Was ik gelijk een paar tientjes kwijt, maar ik was helemaal blij. Wij die plantjes gepoot en het begin was er. Maar een paar plantjes maakt nog geen tuin. Het viel helemaal in het niet, want het leek bijna niets. Maar je moet ergens beginnen dacht ik en het komt allemaal vanzelf wel goed. Geduld is een schone zaak, toch?

 

Planten gekregen.

De volgende dag vertelde ik aan Irene, een vriendin van mij, dat ik plantjes had gekocht en eindelijk een begin heb gemaakt aan de voortuin. Ik liet de foto’s trots zien. Verbaasd zei ze tegen mij: ‘Je gaat toch geen planten kopen. J. (haar man) kan ze zo meenemen van zijn werk. Dat moet je ff zeggen, dan neemt hij ze mee.’ Maar ja ik ben slecht in vragen, dus dat zei ik ook. Ik vraag niet zomaar iets aan iemand. Ze zou wel aan J. vragen of hij wat voor me mee zou nemen. Krijg ik een paar dagen later een berichtje van Irene of ik thuis ben. Ik had avonddienst en zou tot negen uur werken. Daarna zouden ze langskomen. J. had een paar dozen met mooie planten mee genomen. Ik wist niet wat ik zag, zoveel en echt hele mooie planten. Hier werd ik blij van. De volgende dag ben ik druk aan het tuinieren gegaan. Echt groene vingers had ik nog niet, maar ik was ze zeker aan het kweken. Als je ziet dat je tuintje opknapt ga je vanzelf meer rommelen in de tuin. Ik heb het helemaal naar mijn zin. De weken erop volgden nog meer planten en zo kwam de tuin aardig vol te zitten. Nu moest er alleen nog een rand tegels gelegd worden tussen het tuintje en de heg.

    

 

Straatje.

Een paar weken later kregen de buren een nieuw straatje in hun voortuin en de tegels die er toen nog in lagen zouden naar het vuilstort gaan. Na een babbeltje met de buurman mocht ik de tegels hebben. Joepie! Ik kon mijn geluk niet op. Zou ik dan toch echt een mooi tuintje hebben dat ook nog eens echt af is? Ja dus! De man die bij de buren de tegels zou gaan leggen wilde de grindtegels, voor een mooi prijsje, bij mij in de tuin erin leggen. En zo gezegd, zo gedaan. De tuin is nu helemaal af. Met moederdag kreeg ik van mijn ouders nog een mooie pot met vrolijke bloemen voor midden in de tuin en dat maakt het plaatje compleet. En zeg nou zelf, als dit geen budgettuin meer is dan weet ik het niet meer. Ik heb echt veel geluk gehad, om met weinig middelen toch een leuk tuintje te creëren. Wat ben ik blij met al die lieve mensen om mij heen en wat ben ik blij met mijn tuintje. Ik zeg geloof wel heel vaak dat ik blij ben, maar dat ben ik dus ook echt.

    

Hoeveel geld steken jullie gemiddeld in je tuin of balkon? Vind je het waard om hier zoveel aan uit te geven of vind je dat niet nodig? Geef je mening in een reactie en kijk hoe anderen hiermee omgaan als je een klein budget hebt. Ik ben benieuwd naar jullie reacties.

SUCCES!

budgetblogster

MOEDER, BAASJE, BUDGETCOACH, LIFECOACH, BLOGSTER.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.